Σύγκρουση μεταξύ αυτοκίνητο και μοτοποδηλάτου. Το Εφετείο έκρινε πρωταρχική ευθύνη φέρει εκείνος που εξέρχεται από ελεγχόμενη πάροδο στον κύριο δρόμο.
Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τη μαρτυρία που είχε ενώπιον του, τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν ως ακολούθως:
- Οδηγός της μοτοσυκλέτας οδηγούσε το μοτοποδήλατο του στην εσωτερική λωρίδα κυκλοφορίας κοντά στο κέντρο λεωφόρου. Ο οδηγός οχήματος οδηγώντας το αυτοκίνητό του εισήλθε στη λεωφόρο με πρόθεση να τη διασταυρώσει και να πάρει κατεύθυνση αντίθετη από εκείνης του μοτοποδήλατου, με αποτέλεσμα να κτυπήσει το μοτοποδήλατο και να το ανατρέψει αφήνοντας εκδορές του μοτοποδηλάτου επί της ασφάλτου μήκους τεσσάρων μέτρων με τελική του θέση μπροστά από το αυτοκίνητο.
- Το σημείο σύγκρουσης βρισκόταν στη λωρίδα κυκλοφορίας που νόμιμα χρησιμοποιούσε ο μοτοσικλετιστής.
- Η ορατότητα στη σκηνή του ατυχήματος ήταν απεριόριστη.
- Ο μοτοσικλετιστής αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο να εισέρχεται στη Λεωφόρο, προ του επερχόμενου κινδύνου, όταν ο ίδιος βρισκόταν ήδη σε απόσταση 7-8 μέτρων και αντέδρασε οδηγώντας το μοτοποδήλατο του προς τα δεξιά. Το αυτοκίνητο όμως συνέχισε την πορεία του και κτύπησε βίαια στο πλευρό του μοτοποδηλάτου με αποτέλεσμα την ανατροπή του και το σοβαρό τραυματισμό του.
- Οι ζημιές του αυτοκινήτου ένεκα της σύγκρουσης ήταν στο εμπρόσθιο προφυλακτήρα.
Λόγοι Έφεσης: Ο Δικηγόρος του οδηγού του αυτοκινήτου υποστήριξε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε να είχε εξετάσει θέμα της συντρέχουσας αμέλειας του μοτοσικλετιστή και να του καταλογίσει ποσοστό ευθύνης, καθώς παραγνώρισε το ότι η ορατότητα στη σκηνή του ατυχήματος ήταν απεριόριστη (100 μέτρα) και κατά συνέπεια ο μοτοσικλετιστής έπρεπε να είχε δει το αυτοκίνητο εγκαίρως και σε μεγαλύτερη απόσταση από τα 7-8 μέτρα από το σημείο της σύγκρουσης ούτως ώστε να λάβει προστατευτικά μέτρα για τη δική του ασφάλεια.
Εφετείο: Κρίθηκε ότι τη πρωταρχική ευθύνη φέρει εκείνος που εξέρχεται από ελεγχόμενη πάροδο στον κύριο δρόμο. Υπέχει υποχρέωση, με βάση τους κανόνες της επιμέλειας και τη νομολογία, να αναμένει τη διέλευση της τροχαίας στον κύριο δρόμο και τότε μόνο να επιχειρήσει είσοδο εφ' όσον είναι ασφαλές να το πράξει, χωρίς κίνδυνο ανακοπής άλλων οχημάτων που κινούνται νόμιμα και κανονικά. Ο μοτοσικλετιστής όντας στον κύριο δρόμο, τoν ήλεγχε, πρόσεξε το αυτοκίνητο που εξήρχετο από την πάροδο και του ανέκοπτε την πορεία και αντιδρώντας προ του κινδύνου έλαβε έστω και στιγμιαία, λόγω της μικρής απόστασης, μέτρα αποφυγής της σύγκρουσης. Παρά ταύτα, ο οδηγός του αυτοκινήτου απέτυχε, ενώ είχε υποχρέωση, να δει τον μοτοσικλετιστή έγκαιρα και να μην επιχειρήσει να διασταυρώσει τη λεωφόρο. Επιπλέον κρίθηκε ότι για να καταδειχθεί συντρέχουσα αμέλεια θα πρέπει να αποδειχθεί σφάλμα και υπαιτιότητα στην προκειμένη περίπτωση του μοτοσικλετιστή, λόγω της μη λήψης κατάλληλης προφύλαξης.
Το Εφετείο στην απόφαση του συμπεριέλαβε το κατωτέρω απόσπασμα από την υπόθεση Kykon Limited v. Demetriou and Another (1982) 1 C.L.R. 321: "Contributory negligence lies in failure to take appropriate precautions for one's safety. What precautions are necessary for one's safety, is a matter of fact and degree. As with negligence, foreseeability is the guide to determining whether the plaintiff has taken appropriate precautions for his safety. An element of fault and a degree of blame must attach to plaintiff, consisting of failure to take appropriate precautions for his safety, before a finding of contributory negligence is justified. We may remind that the tort of negligence is designed as a code of reasonable conduct. What is reasonable in the given circumstances of a case, is a matter of fact and degree. The facts must, in each case, be judged with common sense and experience as a guide. As the Supreme Court pointed out in Nicolaou and Another v. Constantinides (1969) 1 C.L.R. 117, treading along the lines of what was said in Glasgow Corporation v. Meir [1943] (A.C.) 448, what is reasonable may vary from case to case, depending on the risk involved and the magnitude of the prospective injury. In his lucid judgment, the trial Judge found no fault with the plaintiff. We agree.".
Περαιτέρω, το Εφετείο έκρινε ότι τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, συνάδουν με τη μαρτυρία που αποδέχθηκε και ως εκ τούτου ορθά, καταλήγοντας ότι δεν θα ήταν δυνατό να αποδοθεί οποιοδήποτε σφάλμα ή υπαιτιότητα στον μοτοσικλετιστή σχέση έχουσα με τη δική του ασφάλεια, παρά την αντίθετη σχετική εισήγηση του Δικηγόρου του οδηγού του αυτοκινήτου, η οποία κρίθηκε ως ανεδαφική και απορριπτέα.